Special trip to Surabaya

Keeping a blogg is taking alot of time and i have some cathing up to do.

I'm now in Ubud for the Ashtanga yoga retrait with Kino and Tim. They are so nice and giving a loving vibe to the hole group. Also the group is great.
I'm going to try here in Ubud to update my blogg every day. I hope i can remember everything, caus i saw in the last week so must and so must did happend. So i hope to write every day one adventure. So you guys can follow it to.

When we left Yogya we were for 3 days in Indonesia and i felt totaly fine, not very different from other countries i've bin. My thoughts about the trip so far was that i went with no expectations, so i'll felt totaly open for what every day would bring me.

First we went from Yogyakarta to the Bromo vulcano. We took a 10 hour trip with the bus to Probolinggo, a small village at the foot of the mountain.
At one of the stops we made true the whole trip, i met 2 sweet little girls. They were realy curious. And they could speak a little bit English. So we sitting and talking to eachother. It was so nice. I felt, for the first time i was in Indonesia, a deeper connection. Dont know exactly with what. But the feeling was very nice. We played around for half an hour and then my trip did go on to the next stop.

That night we got up at 4am to drive to the lookout spot for the sunrise to see. It was a very bumpy ride and we were all shaked up from it.
But at the and, the trip was worth it all. The vieuw was incredible.
After that we climbed the Bromo vulcane. It was so cool to see the still active vulcano. You could feel the energie around that place. Realy intens en alive feeling.
The surrounding of Bromo is amazing. Every were you look, people are working hard on the plantations, carry rice awy on there schoulders, selling the food.
The landscape is truely amazing.


After the Bromo trip we went to Surabaya. It was a three hour drive and we arrived at twelve.
Surabaya looked realy modern. Big, high buildings and very buzy. We had to be extra carefull, cause Surabaya is known for the rogues and villains. But luckaly nothing happend.
First day we checked the malls and got to bed early. Second time we switched from hotel. Caus the facilitisch were much better. We took it slow. And i was preparing the trip to Sukorejo. Caus the number was not right and there are more Sukorejo's in Indonesia, so it wasn't that easy to look the thing up.







Thirth day we went to Sukorejo, my birthplace. It was a 1,5 hour drive with the bus.
I met a realy sweet woman who was now helping with running the place and an old lady, who worked with the Pinati family for many years.
The owner of the childrens home and hospital is now the granddaugther of the couple Pinati. But she was not there. She is not running the place.
The women who worked there now, could not tell me any thing about administration of former adoptions. Granny and granpa Pinathi both past away, 5 and 3 years ago. The records of those days are so neglected, that there's nothing left from it.
It was ad to hear, but for me that was ok. I didn't came here to find my biological parents, i just wanted to look around and absorb the energy of the place. One of the workers, who was also a child of the home before, but is now working here, showed me a card. It was from 'Spoorloos"(a dutch program, who's specialized in finding lost family members from all over the world). The program had found her 2 years ago. Her sister from Holland went looking for her.

We could also see the hospital. But is was totaly rebuild. The old section was now a parkinglot. You could see the tiles still laying on the ground. Also the foundations what were before the walls, you could still see.
When we first went there, there were not alot of kids. Just one sleeping. But after we finished the tour, outside of the building there were standing 5 kids of the home.
They could speak a little bit English. They were very open and were laughing alot.
For one moment we were standing outside talking. And standing there like, and now what to do: Go home? Or staying? But then to do what?

And then Reni saw at the end of the street a restaurant, and she brought the idea to eat together with all the kids and one worker of the home. That was a great idea, caus now we could connect a little bit with each other!
We eat and laughed and had a great time. It was an wonderfull experiance. I liked the every one very much.
I had a good feeling about the first meeting with my birthplace. I made some pictures for you all te have a look.

Yogya city, smiling faces every where!

Yogjakarta welcomed us with a smile!

We arrives at Yogjakarta airport at 12.30 pm. We didn't booked a room jet, so we called some places. But these were al fully booked. Then we asked around, caus the airposrt was full of locals, and we had a couple of options. The taksi driver who we had spoken to, offerd to drive us around till we found a place to stay. And so we did that. The first option was not ok. To expansive. The second option was 700.000 rupia (47 euro per kamer) caus Reni is a champ in bargening, (she just walks away and then they come after her) she got the family room for 400.000 rupia. So that was about 133.000 rupia each. That's around 9 euro. We realy needed a good night sleep and the beds were supersoft. So we went for this one, orderd roomservice caus we were starving. Then we took a good warm shower and when out n the streets.
We came across a small desk who did arranged tours and stuff. At the desk was sitting a small man, almost sleeping at his desk. His name was Muji and he had realy cheap combi tours. We booked the Bodubodur and Prambanan visit at his place. And the Bromo- Surabaya tour, what would cost us the same as the traintrip to Surabaya. But now we had transport in a minivan, one night in a hotel, trip to Bromo vulcane, transport to Surabaya. This was super cheap (300.000 rp/20 euro), so we made the deal for the 15th this week.
Then we went for some to eat and went back in the hotel. First time this vacation that i lay in my bed before 23.30 pm!! It was an amazing goodnight sleep.

Around 5 pm the cousin of Reni came to join us with our trip. He's gonna stay till 31 of july. I did not even got awake, i was realy in a coma.

Next morning i felt great. We went for breakfast and every thing looked amazing. I took mixt veggi's and a cold salade. I was so hungry, and after i sad this to Reni i took a bite in the salade. It realy tasted good, but then... after 5 seconds i felt an explosion in my mouth! Everywhere were seeds! I spit the food out in a napken. What the fuck was this?! My mouth realy stood on fire. I didn't knew what to do. Cold water, lots of it, was the only thing i could think of. It was realy terrible. I thought the small green things in the salade were green beans! But mo.. they were hot peppers, realy strong ones. And i had just bitten three peppers open in my mouth.. Realy felt helpless, Reni sad that there was nothing i could do about. So i just had to go true it. It was realy terrible. My eyes watered, could noy eat anymore and we had 16 minuts to go check out and leave hem.

The one thing what was realy good of yogjakarta is that the smiling faces. People overheen are relaly friendly. We enjoyed it here for so much, maybe at the and of the trip we are comming back.

So at 10 am the pickup bus arrived. We went to Prambanan first, after that the Bodubodur. There's not alot to say about these tempels. They just are... and also you realy feeling history you see that or climb them.

Now we are totaly broken and are going to sleep.

Singapore: Shop till you drop!

Here i am again. The weekend is almost done. Eliette, Reni and i are now chillin in our room.

Nonie, the friend of Reni who's living overhere, took us first to Bali Lane. We eat some food in a little restaurant over there. The food was good. The typical asian food: fried rice with prawns, curry chicken and vegatables with white rice. We enjoyed our company, but after 30 minutes it starts to thunder and rain. it when so hard, that we could not sit any more on the table. But inside it was already full. So we had to stand and eat our food with the plate in our hands. After 20 minutes the rain stopped for one moment and we took the apportunity to find a cab as quickly as possible. Up to the Clarke Quay. It was a place with all kinds of shops and bars, covered with a rooftop. So we didn't straight our hair for nothing, but we could stil show of with the tight hairdo.
The club we went to was called Zirca. It was ok. Music was a little bit old, but we had alot of fun. There were two rooms. One with elektro house and one with sort of r&b/ hiphopmusic.
We came back after 2 o clock, packed my yoga stuff for the next morning, spoke to Jae on the skype and when to bed at 4 am.

Next morning got up at 8am. Took the Teksi to Yankit road nr 11, to follow the mysore class of James Figueira. I realy wanted to do the yoga, caus it is bin to long.
It was great, James gave me very nice advice for develope of my lotus. Also was he realy friendly and laught alot. For the yogi's, check this infoline: http://www.theyogashala.com.sg/teachers.html







Went back to the hostel at 10.30am and got with the girls some lunch. Nonie had took a friend with her, Nelli, so we were with the five of us.
We went to see the redlight district, area around Little India, the Singapora Leon, the Esplinate Theater, Raffle City and finally we when to a great Chinese Place, called Ah Boy.
I was exchausted! As you can see on the pics. My body was broken.
At the last day we saw the Shu-shop. Sale! Second par for half of the prices! Ok, Reni and i could not restist that one. Reni bought one pair high heels and i saw one pair of cool sandales.
After that we eat at Ah Boy. We orderd Hokkien Popiah, muesli chicken and fried rice with the vegetables. It was the best Chinese food ever! Love the Hokkien Popiah, gonna check that one out in Holland when i got back.

Tomorrow to Indonesia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
I'm realy looking forward to!

Penang, multicultural center of Malaysia

Why are my plans always change? After this night in Penang i realy am questioning this.

It started of as planned. Went out with Kelly and Shauwn, English couple who i met on Langkawi in Zackary's guesthouse, and we went to this great Indian Veggi restaurant. Eat for ten, caus it was already 9.30 pm and we had a great time talking.
After that we went to a little bar, took one drink and just when we stood up to leave, it started to rain realy heavy. It was then probably around 11 pm. The plan was to take it easy and go to bed before midnight.
But because of the rain i run in a seven/eleven and crapped me some food for the next morning. The rain started to get worse and worse. So i decided to stay in front of the store and wait till the rain became less.
Next door there was an internetcafé and after a while 2 men came uit of it. Got themself a sigaret and were also standing there looking at the rain.
The first line was: "Hi there, were you from?" And the next moment we were talking about life in Malaysia and Holland, about religion and Sufism. Happyness and feeling connected as one with the universe.
So there i was standing, around midnight, having a realy deep conversation about life and spirituality. Azlon was 29 and was following the muslim religion. He was also a follower of the path of Osho and he was practising the buddhist technique of meditation. He knew alot about this stuff. Shan was his friend, 10 years older and was more into the Hindu religion. They were both Indian, but born in Malaysia. For the whole time my awareness was on his highest. I was truely aware of the fact: Who are these men? Do they want somthing of me? Do they have bed intenstions? And so on. We talked for more then 30 minutes. They realy seemed truly open and genuine. They were curious about my way of thinking about life. To be honest, we were totaly strangers, but felt realy connected. I was over and over thinking: "Is this naïef or just how it is right now?" And after a while they asked if i liked to go to a bar and drink something. Again in my mind: Bad intentions? Or trying to give the feeling of hospitable. Again, my body sad, they are good people, let's go with them for a drink.
So i did. And it was hilarious if i think of it right now. We went to one if their favorite places. It was a dark, huge bar, run by chinese. Empty dancefloor, only the chinese waitreses were dancing around the tables, in a way i never seen before. Looked like they got al the time elektrocuted themselfs. But anyway. They orderd a watercan full with coca cola. And a boll of icecubes at the side.
There we were, sitting on the table, staring at an empty dancefloor, sipping on a glas of coke. I think we did the "cheers thing" for at least six times. They were realy enjoying the music. And becaus i told them i was Indonesian, the sayed every time the DJ played an Indo song: "Listen good, this is Indonisian song!"
They writed also something on a little paper for the DJ. I don't know wat it was, but 5 seconds later, the DJ greeted me true the mic and gave me a big welcome Maya from Holland and friends.
It was realy interesting to see how the daily nightlife for the people overthere was. And what they were liked. They were so friendly and just wanted to make my time in Penang good.
A group of chinese people came later and started off the dancefloor. After that everyone who was in the place (think no more then 18 people) were dancing and doing crazy. Even i danced on one Indi Song and one Indonesian.
Totaly not a typical night out, what i used to with the girls. But still interesting to experience a night like this, that's for sure.

After 1 hour we went to the hostel. They walked me back, we took a picture and sayed goodbye.
To bad i could not stay longer to see al the temples and ancient buildings. Did saw some at night. Maybe next time when i come back to Asia.

This morning i had my flight to S'pore. The taxi diver, from yesterday, picked me up at the hostel and at 7.30 i arrived at the airport.

I saw Reni and Eliette at the Chingi airport in Singapore.
We went to the market and to a Chinese and Hindu temple. We offerd incense at the first one and wished all the best for family and friends.
We went also to the Albert Hall, a local market, and eat fresh papaya, noodle soup and a specialty from Singapore called "Carrot Cake". This is a dish with white carrot, scrambled eggs and ketjap.

Now we are having a fiësta, caus the three of us were exhausted. Tonight we go out somewhere with a friend of Reni's, who she had met last year. This friend has worked in Holland, but is now working at the S'pore department of this company.
Not that we had any sleep, caus the neigtbours are renovating the house. So the sound of the drilling is not relaxing at all. Reni and Eliette are now snoring...
Wish i was them.

Well let's see what this day will bring us! Gonna go in one hour to the citycenter and see how Singapore's nightlife is all about.

Langkawi... Eenmaal aangekomen wil je niet meer weg!

Zit nu met m'n green tea in the Starbucks te wachten op m'n ferry naar Penang. Helaas kan ik de trip van 2.30pm niet meer halen. Is helemaal vol geboekt. Maargoed is eigenlijk ook niet erg. Met Corinne Bailey in the background, zittend in een lekkere luie stoel met me laptop op me schoot is ook niet verkeerd.
Er is net een Nederlands backpackers stel voor mij komen zitten en ik vind het leuk dat zij totaal niet doorhebben dat ik Nederlands ben.

Mijn tijd in Langkawi zit erop. Helaas! Heb hier een super tijd gehad. Zo veel nieuwe mensen ontmoet, dat het echt niet leuk was om weer weg te gaan.

De maandag begon voor mij pas rond 11 uur. Heb een beetje kunnen slapen
Het plan was om een eiland hopping tour te doen, maar die bleek die middag niet beschikbaar te zijn. Te weinig animo. Dus besloten dat de volgende dag te doen en deze middag een auto te huren met Haruka en Jamie.

Het is echt ongelovelijk hoe goedkoop alles hier is. Het huren van een auto, voor maar 24 uur is 60 ringit. Omgerekend: 12 euro! Split dat nog eens door 3, is 4 euro pp! Love Asia!

Als eerste zijn we naar de Cable Car geweest. Dat is een trip tot hoog in de bergen met een kabelbaan. De maximun hoogte was 700m en het uitzicht was super!
Daarna zijn we naar een plaatsje genaamd Kuah gereden. Daar wat rondgelopen en 's avonds wat gegeten. Verse zeekrab met hele dunnen noodles en verse mixt vegetables. Jummy jummy! Dat was smullen.
Het grappige is dat ik voor het eerst links voorin, naast de bestuurder, in een auto heb gezeten. Heb nog nooit ergens aan de rechterkant van de weg gereden. Was echt even wennen! Heel raar.
Die avond hebben we met een hele groep in het hostel zelf aan de bar/ in huiskamer. Het was super gezellig! Zeker pas om 3 uur gaan slapen. Weer een latertje! Voel me net een klein kind, dat ondanks je lichaam aangeeft moe te zijn, je gewoon niet wilt gaan slapen. Het is gewoon te leuk om wakker te blijven in de gezelligheid met de andere mensen..

Volgende morgen (dinsdag om precies te zijn) zijn we naar het noorden van het eiland gereden. We wouden graag een grottentoer doen, maar dit bleek 2 uur te duren en hier hadden we geen tijd meer voor. Omdat we die middag een eilandhopping toer met z'n alle hebben georganiseerd. Dus helaas, wel lekker aan het strand gegeten. Super mooi strand, met uitzicht om 2 van de 99 eilanden die Langkawi telt.

Die middag samen met: Kelly en Shauwn (Brits koppel, die nu in Korea engelse les geven), Haruka (Japanese uit Australië), Micheal (Spaans-Indiase jongen uit Schotland), Jamie (Australische jongen), Engels trio Jo, Kourosh and Bahram (Uit Iran en Londen), Alexandra en haar zus (uit Shanghai) de eiland hopping tour gedaan. Dit was super.
Het eerste mini eiland had een fresh water meer. Dit was heerlijk om in te zwemmen. Ook hadden ze een gedeelte met catfish. Zien er echt scary uit! Je kon dan je voeten in het water doen zodat de vissen de dodenhuid van je voeten eraf aten. Ook gaven ze je een massage. Ik vond het niet echt wat, die vissen zagen er gewoon te iehhh uit!
Daarna naar een ander eiland geweest om te zwemmen en snorkelen. Het water van Langkawi is niet helder. Komt door de getijen, dat het zand in het water blijft hangen. Heb me per ongeluk geschaaft aan dood koraal. Ik wou het echt niet aanraken! dus bleef zemmen ipv opstaan. Maar op gegeven moment bij het laatste stuk voor dat je het strand bereikt was het water zo ondiep, dat ik tijdens het zwemmen met me knie er langs kwam. Maar ach, heb nu gewoon een grote schaafwond op me knie. Voel me net een klein kind die z'n knie heeft bezeerd. Gelukkig geen infectie of erger geworden.
Die avond samen met iedereen luxe gegeten bij een Indiaas restaurant om de hoek. Het eten was heerlijk. Kikkererwten met naan brood gegeten. En groenten in cocoscurry saus. Met daarnaast 4 halve zeekrabben. I love eating krab! (Start na me vakantie wel met me poging om vegetarisch te eten... dit eerste deel van me vakantie is echt alles behalve yoga, maar it's ok, heb een f-good time!!)
Dit samen met een verse watermeloenvruchtenjus. Voor maar 32,50 Ringit! (6.50 euro!)

Hierna nog uit geweest in een van de barren langs de weg. Het was wel ok. Niet geweldig. Wel de memorial van MJ gezien in CNN. Want heel Maleisië is MJ aan het herdenken!

Woensdag was een chill dag. Begon met een breakfast bij The Cactus. Daarna samen met Jamie, Lynn, Haruka Andrea and Kelly and Shauwn in het zwembad gelegen. Zo moe dat ik in slaap was gevallen op me waterbed! Zelfs een koud blikje bier maakte me niet wakker. Zeker voor een uur geslapen. Daarna weer op naar het volgende restaurant. Eten en de ondergang van de zon beleven. Heerlijk, wat wil je nog meer op een dag. Daarna naar Joe's bar gegaan, het was Haruka's laatste avond en dit moest goed worden afgesloten. Omdat Joe een goede vriend is van Lynn, vlogen de gratis shotjes je om de oren. We hebben gelachen, gedronken, gedanst en gepooled. Was een geslaagde afsluiting. Om 2 uur naar huis gegaan. Heerlijk geslapen, met 2 minihagedissen in me kamer. Zijn echt super mooi!

Donderdag besloten om een Mangrove tour te doen. Langkawi heeft heel veel groen. Het was heerlijk om met een speedboot over de zee te scheuren en bij verschillende eilanden uit te stappen. We hebben op een van de eilanden een vleermuizen grot bezocht. Verder veel groen gezien, een fishfarm bezocht en een hele tour rond de verschillende eilanden gevaren. Op het einde van de trip, nog even een lekkere frisse duik genomen in het water en toen weer op naar huis.
Fijne aan het hostel is dat je je erg woon werkelijk thuis voelt. Mensen zijn open en vriendelijk. Alles gaat hier op vertrouwen. Dus pak je iets uit de drankenkoelkast, dan moet je voor je zelf onthouden at je hebt gedronken. Dit wordt bij uitchecken pas afgerekend.
In de avond met Lynn en Jamie gegeten bij Razz. Heerlijke Fried rice met groenten en een gebakken ei. Ook met een kleine vis on the side. Heerlijk!
's Avonds weer uitgeweest, was echt super! Doordat het Kelly en mij onze laatste avond hier was, hebben we het met z'n alle lekker laat gemaakt. Al Salsadansend, zingend en drinken hebben we de avond afgesloten. Heb nog mensen uit Londen ontmoet, die ik misschien later op me trip terug zie tijdens mijn 2 dagen Londen.

Vanochtend was het weer super. Kelly en Shauwn gaan ook nu naar Penang. Helaas hebben zij de 2.30 pm rit wel kunnen boeken omdat zij een retourtje hadden gekocht een week geleden. Ik vertrek nu over 45 minuten. Trip duur ongeveer 2,5 uur. Ben benieuwd hoe schommelig de ferry zal zijn. Hoop niet al te erg! Probeer echt wat slaap in te halen tijden deze rit. Ik zie Kelly en Shauwn vanavond weer in Penang. Dus das gezellig. Houdt het rustig vanavond, want moet morgen de vlucht van 8.50 nemen richting S'pore.
Dus het wordt alleen chillen vanavond en vroeg naar bed. Ben echt kapot. Val nu onder het slapen al bijna in slaap. Dus zo effe wat water in me gezicht gooien en gaan met die banaan!

Gooi ws vanavond een aantal foto's op Facebook. Hier al wel een paar kiekjes van de afgelopen dagen.

KL city: 24 uur in beweging

Lig nu in me bedje op een 1 persoonkamer op Langkawi. Fysiek best wel verrot, maar genieten doe ik zeker!

Heb de afgelopen dagen in KL kunnen rond snuffelen. Wat een plek! Het is snel, intens, kleurrijk, spiritueel, vriendelijk en heel, heel veel eten.

Ok, nadat ik aangekomen was bij het hostel en me spullen heb gesettled, het eerste wat ik moest doen was... buying some FOOD!
Om de hoek van het hostel heb je Jalan Alor. Dit is dé plek in deze buurt om lekker, eten te halen. Lekker veel groenten een beetje rijst en verse zeevruchten.
Aangekomen op het hostel op naar het dakterras. Daar afgesproken met twee spanjaarden, Angel en German, die ik daarvoor tegen kwam op de trap. We raakten gezellig aan de praat over ieders reiservaringen en plannen voor deze zomer.
Na een half uur kletsen, kwam ik er achter dat zij deze avond nog zouden stappen in een club downtown. Enof ik mee wou.. Hmmm, denk denk denk. Wat te doen. Eerlijk gezegd voelde ik me wel al een stuk beter nadat ik gegeten had. En aangezien ik in me eentje niet het nachtleven in ga duiken, is dit misschien niet zo'n verkeerd idee. Met twee spanjaarden op stap, dat lijkt me wel wat!
Snel mezelf een beetje opgefrist, andere top aan, hakken uit de koffer, en gaan met die banaan.
Groot gedeelte van het uitgaansgebeuren ligt rondom de Petronas Towers. En wij gingen op zoek naar club Zouk. Na 15 minuten lopen, kwamen we 2 andere tenten tegen. De muziek klonk goed dus maar eventjes naar binnen wippen dan.
Na 30 minuten zijn we weggegaan. D tent viel een beetje tegen en dat is zachtjes uitgedruk.. De hele tent was vol met vrouwen op zoek naar een man die hun portomonnee konden vullen.. En wat het nu helemaal leuk maakte was, dat die mannen dachten dat ik een van hun was. Dus men proberde alle aandacht te krijgen en dachten zomaar op me af te stappen uit het niets.
Je kan je voorstellen dat dit alles heel apart was om mee te maken hoe mensen met je omgaan als ze denken dat je een hoertje bent, maar nee hoef dit niet nog vaker mee te maken. Op naar Zouk, dat is wat we gingen doen.
Zouk was een grote club met 3 zalen. Er werd in één zaal house gedraaid, de andere R&B, de kleinste 80's-90's.
Het was gezellig, hippe mensen en een ok DJ (dit houdt in: muziek van 2 jaar terug). Dus lekker lol gehad, om 4 uur richting huis met gebroken voeten en een vermoeidheid die ik me niet kan herinneren vaak te hebben meegemaakt. Het was een worsteling. Normaal zou ik gewoon me schoenen uit doen en op blote voeten terug. Maar aangezien ik de bacteriën van hier niet vertrouw, ging ik die challange echt niet aan. Enige optie was: concentratie mindtraining. Zo heb ik het overleefd naar me hostel. Verwonderlijke van het geheel is, helemaal geen blaren!
Daarna nog effe zitten kletsen, gedoucht en me bed in geslopen...

Zaterdag, om 12.30 wakker. Nog helemaal gebroken. Maargoed, wat wil je na maar 5 uur slaap.
Vandaag is het de culti dag geworden. Dus me snel gedoucht en op naar Petronas Towers.
Daar aangekomen met de Hub en een wandeling, waren helaas alle tickets sold out. Al om 10 am, dus dat betekend als ik boven in de toren wil zijn ik morgen vroeg al om 8 uur in de rij moet staan. Dat is nog es een tijd om over na te denken.. Van binnen zit er tussen de 2 torens een hele moderne shopping mail. Suria KL CC, heeft alle merken en warenhuizen die je maar kan bedenken. Van Chanel tot BillaBong, Harrods to Everlast.
Daar eventje te hebben rondgelopen, zie ik ineens een Haarsalon. Dit wordt een haircut, heb ik besloten. En na wat informatie kan ik meteen op de stoel. Een oudere man met felroze mini-hanenkam komt naar mij toe en bekijkt me haar. Hij kijkt niet blij, zijn mond hoeken beginnen te hangen.. En dan zegt hij iets totaal onverstaanbaars: Het oogt als een mix tussen gebrekkig Engels met Maleisisch accent en overdreven gays sound met wel 5 woorden in een seconde. Dit gaat moeilijk worden. Maar na 3 herhalingen blijkt dat mijn hoofdhuid erg droog is en dat de verzoring hiervan uiterst belangrijk is. Geen gezonde hoofdhuid, geen haar! Zei hij streng. Heb 'm meteen laten weten dat de boodschap begrepen is.
Klopt inderdaad dat me hoofdhuid droog is, dus in die zin zag ie meteen 't probleem.
Heb uiteindelijk een uitgebreide hoofd massage gehad, met een voedende serum voor wel 40 minuten. Daarna wassen, knippen en föhnen. Met het eindresultaat ben ik blij. Ziet er goed uit, maar belangrijkste: Me haar voelt weer veerkrachtig en zacht. Joepie, wat ben ik blij!
Daarna lekker in het Petronas towerpark gelegen tot donker, wat gegeten en terug naar het hostel. Geen optimale cultidag, maar wel een nieuwe coupe!

Die avond een onverwachte verrassing. Dutchmen in town! Rond een uur of 2am verschenen Hans en Daan ineens op het terras. Weer tussendoor effe lekker Hollands praten. Heerlijk! Misschien zie ik ze nog op Java of Bali. Gaan ook door Indo reizen, nadat de broer van Hans zijn bruiloft heeft gevierd. Waren erg leuke gasten!

Vanmorgen vroeg op: 9 uur ging de wekker, 10 uur aan het ontbijt.
Vandaag hebben German en ik China Town, het historische centrum van KL en de International Market Place bezocht.
Wat weer veel indrukken opleverde. Van de drukke, broeiende busplatform, tot schone, serene en open Moskee van KL. Van de kleur- en geurrijke markt tot de stinkende straten van China town. Van kleine straattentjes tot grote resorten langs de weg.
Het straatbeeld onderweg heeft vele contrasten, die je bleven prikkelen om daar rond te lopen. Maar ik moest me vlucht halen, dus op tijd weg.





Tja en over me reis terug maar niet te spreken, want die heb ik net op het nipertje gehaald...
Er was nog helemaal niks aan de hand. Ik kom om 17.10 aan op KL Center. Ik had al een half uur vertraging gehad, doordat German nog iets moest checken bij het busstation, dus dat vertraagde ons plan (van 3 uur van te voren vertrekken) zeker weten. Maargoed, vanaf KL Center is het 20 minuten met de KLIA Express (trein). Vlucht zou vertrekken om 18.50 uur. Zei de dame achter de balie van de treintickets: Je weet wel dat je niet op Terminal KUL moet inchecken, maar op Terminal KLL. Uhh, niet echt? Ik was in de veronderstelling dat die terminals naast elkaar lagen, zoals gewoonlijk het geval is. Bleek dat ik ernaar toe met de bus moest en dat dit ruim 20 minuten zou duren. Help!! Dit kon je niet menen! Ok, blijf rustig keep it cool. Ik dus aangekomen met de trein op KLIA (Kuala Lumpur International Airport) als een gek gehaast naar het busstation. Kom ik daar aan, staat er geen bus. Bleek, uiteindelijk dat ik er gewoon nog ruim 15 minuten op heb moeten wachten!
Ik kwam om 17.45 aan bij het busstation. Gewacht tot 18.05 uur, toen vertrokken. Om 18.25 stopten we op terminal KLL en ik als een gek rennen naar binnen. In de bus, voelde ik m al hangen: Deze ga ik missen. Aangekomen in de incheckhal, zie ik dat mijn balie van de vlucht dicht is. Help, nee! Dat mag niet! Was het enige wat ik kon denken. Ok, focus, wat moet ik nu doen? De desks die open waren hadden rijen en waren de dames druk in de weer. Zag ik in de verte ineens een steuwardes net klaar zijn met haar dienst en inpakken. Ik als een speer naar haar toe, situatie uitgelegd. Zij zei: Je moet een vlucht later nemen en die opnieuw betalen. Baalde hier echt van. Maar ze zei, ga naar de klantenservice, zij kunnen je verder helpen. Dus ik kom daar aan, en leg me situatie uit. En vraag, is het nog mogelijk om de vlucht van 18.50 te nemen. Inmiddels was het al 18.40 uur. Even een belletje, en ja hoor: Het kon nog!!!
Dus ik was zo blij, dat wil je niet weten!! Bleek achteraf dat dit echt een terminal in het mini formaat te zijn. Bij de tassencontrole gooi je je tas erin, zonder laptop apert leggen en schoenen mochten ook gewoon aanblijven. Daarna kom je meteen in de baordingruimte. Dus 20 meter verderop staat al het glas met het zicht op de vliegtuigen. Heel apart, maargoed scheelt weer rennen door de gangen waar ik me op had voortbereid. Uiteindelijk kwam het vliegtuig pas om 18.55 uur. Moest toen nog alle bagage van de passagiers erin worden gegooid en konden wij uiteindelijk om 19.15 vliegen. Gekke werk, maar super blijk met dit geluk bij een ongeluk. (En ik hoor me vader al weer denken: "Hoe krijgt ze 't voor mekaar?")

Om 20.00 was ik al weer geland op Langkawi..
Merkte meteen de relaxte eiland sfeer op en gelukkig totaal geen controles op het vliegveld. Ben zo gaar als n kip van me weekend KL en ben van plan op Langkawi echt te gaan chillen.
Als ik nu terug denk, was KL een hele beleving en zit het nog wel eventjes in me gedachten. Ondanks het vuil en de 3 bedelaars die ik ben tegen gekomen, lijkt de armoede niet groot en denk je snel het valt wel mee (Hollywood boulevard had 3 zwervers op elke hoek van de straat). Maar als ik weer aan me avondje stappen terug denk met al die mooie jonge meiden, die om welke rede dan ook hun geld moeten verdienen door westerse mannen te verleiden tot het verkrijgen van een inkomen: Ja, d'r is hier zeker armoede, wel verstopt achter de mooie gezichten van Maleisische jonge vrouwen.
De penetrante geur op straat van de Durian vrucht, de super moderne gebouwen, het overladen worden met eten, de verborgen armoede van de stad, de gezelligheid boven op het terras van het hostel en de drukte van mensen op straat en in de metro ga ik nu inruilen voor ruimte, rust en relaxen.
Tijdens de taxi rit naar Zackary's Guesthouse, kwamen de strandtenten en restaurantjes een voor een voorbij. Heerlijke sfeer!

Morgen een dag met helemaal niks. Geen inspanning voor mij. Gewoon een scootertje huren en lekker naar het strand!