KL city: 24 uur in beweging

Lig nu in me bedje op een 1 persoonkamer op Langkawi. Fysiek best wel verrot, maar genieten doe ik zeker!

Heb de afgelopen dagen in KL kunnen rond snuffelen. Wat een plek! Het is snel, intens, kleurrijk, spiritueel, vriendelijk en heel, heel veel eten.

Ok, nadat ik aangekomen was bij het hostel en me spullen heb gesettled, het eerste wat ik moest doen was... buying some FOOD!
Om de hoek van het hostel heb je Jalan Alor. Dit is dé plek in deze buurt om lekker, eten te halen. Lekker veel groenten een beetje rijst en verse zeevruchten.
Aangekomen op het hostel op naar het dakterras. Daar afgesproken met twee spanjaarden, Angel en German, die ik daarvoor tegen kwam op de trap. We raakten gezellig aan de praat over ieders reiservaringen en plannen voor deze zomer.
Na een half uur kletsen, kwam ik er achter dat zij deze avond nog zouden stappen in een club downtown. Enof ik mee wou.. Hmmm, denk denk denk. Wat te doen. Eerlijk gezegd voelde ik me wel al een stuk beter nadat ik gegeten had. En aangezien ik in me eentje niet het nachtleven in ga duiken, is dit misschien niet zo'n verkeerd idee. Met twee spanjaarden op stap, dat lijkt me wel wat!
Snel mezelf een beetje opgefrist, andere top aan, hakken uit de koffer, en gaan met die banaan.
Groot gedeelte van het uitgaansgebeuren ligt rondom de Petronas Towers. En wij gingen op zoek naar club Zouk. Na 15 minuten lopen, kwamen we 2 andere tenten tegen. De muziek klonk goed dus maar eventjes naar binnen wippen dan.
Na 30 minuten zijn we weggegaan. D tent viel een beetje tegen en dat is zachtjes uitgedruk.. De hele tent was vol met vrouwen op zoek naar een man die hun portomonnee konden vullen.. En wat het nu helemaal leuk maakte was, dat die mannen dachten dat ik een van hun was. Dus men proberde alle aandacht te krijgen en dachten zomaar op me af te stappen uit het niets.
Je kan je voorstellen dat dit alles heel apart was om mee te maken hoe mensen met je omgaan als ze denken dat je een hoertje bent, maar nee hoef dit niet nog vaker mee te maken. Op naar Zouk, dat is wat we gingen doen.
Zouk was een grote club met 3 zalen. Er werd in één zaal house gedraaid, de andere R&B, de kleinste 80's-90's.
Het was gezellig, hippe mensen en een ok DJ (dit houdt in: muziek van 2 jaar terug). Dus lekker lol gehad, om 4 uur richting huis met gebroken voeten en een vermoeidheid die ik me niet kan herinneren vaak te hebben meegemaakt. Het was een worsteling. Normaal zou ik gewoon me schoenen uit doen en op blote voeten terug. Maar aangezien ik de bacteriën van hier niet vertrouw, ging ik die challange echt niet aan. Enige optie was: concentratie mindtraining. Zo heb ik het overleefd naar me hostel. Verwonderlijke van het geheel is, helemaal geen blaren!
Daarna nog effe zitten kletsen, gedoucht en me bed in geslopen...

Zaterdag, om 12.30 wakker. Nog helemaal gebroken. Maargoed, wat wil je na maar 5 uur slaap.
Vandaag is het de culti dag geworden. Dus me snel gedoucht en op naar Petronas Towers.
Daar aangekomen met de Hub en een wandeling, waren helaas alle tickets sold out. Al om 10 am, dus dat betekend als ik boven in de toren wil zijn ik morgen vroeg al om 8 uur in de rij moet staan. Dat is nog es een tijd om over na te denken.. Van binnen zit er tussen de 2 torens een hele moderne shopping mail. Suria KL CC, heeft alle merken en warenhuizen die je maar kan bedenken. Van Chanel tot BillaBong, Harrods to Everlast.
Daar eventje te hebben rondgelopen, zie ik ineens een Haarsalon. Dit wordt een haircut, heb ik besloten. En na wat informatie kan ik meteen op de stoel. Een oudere man met felroze mini-hanenkam komt naar mij toe en bekijkt me haar. Hij kijkt niet blij, zijn mond hoeken beginnen te hangen.. En dan zegt hij iets totaal onverstaanbaars: Het oogt als een mix tussen gebrekkig Engels met Maleisisch accent en overdreven gays sound met wel 5 woorden in een seconde. Dit gaat moeilijk worden. Maar na 3 herhalingen blijkt dat mijn hoofdhuid erg droog is en dat de verzoring hiervan uiterst belangrijk is. Geen gezonde hoofdhuid, geen haar! Zei hij streng. Heb 'm meteen laten weten dat de boodschap begrepen is.
Klopt inderdaad dat me hoofdhuid droog is, dus in die zin zag ie meteen 't probleem.
Heb uiteindelijk een uitgebreide hoofd massage gehad, met een voedende serum voor wel 40 minuten. Daarna wassen, knippen en föhnen. Met het eindresultaat ben ik blij. Ziet er goed uit, maar belangrijkste: Me haar voelt weer veerkrachtig en zacht. Joepie, wat ben ik blij!
Daarna lekker in het Petronas towerpark gelegen tot donker, wat gegeten en terug naar het hostel. Geen optimale cultidag, maar wel een nieuwe coupe!

Die avond een onverwachte verrassing. Dutchmen in town! Rond een uur of 2am verschenen Hans en Daan ineens op het terras. Weer tussendoor effe lekker Hollands praten. Heerlijk! Misschien zie ik ze nog op Java of Bali. Gaan ook door Indo reizen, nadat de broer van Hans zijn bruiloft heeft gevierd. Waren erg leuke gasten!

Vanmorgen vroeg op: 9 uur ging de wekker, 10 uur aan het ontbijt.
Vandaag hebben German en ik China Town, het historische centrum van KL en de International Market Place bezocht.
Wat weer veel indrukken opleverde. Van de drukke, broeiende busplatform, tot schone, serene en open Moskee van KL. Van de kleur- en geurrijke markt tot de stinkende straten van China town. Van kleine straattentjes tot grote resorten langs de weg.
Het straatbeeld onderweg heeft vele contrasten, die je bleven prikkelen om daar rond te lopen. Maar ik moest me vlucht halen, dus op tijd weg.





Tja en over me reis terug maar niet te spreken, want die heb ik net op het nipertje gehaald...
Er was nog helemaal niks aan de hand. Ik kom om 17.10 aan op KL Center. Ik had al een half uur vertraging gehad, doordat German nog iets moest checken bij het busstation, dus dat vertraagde ons plan (van 3 uur van te voren vertrekken) zeker weten. Maargoed, vanaf KL Center is het 20 minuten met de KLIA Express (trein). Vlucht zou vertrekken om 18.50 uur. Zei de dame achter de balie van de treintickets: Je weet wel dat je niet op Terminal KUL moet inchecken, maar op Terminal KLL. Uhh, niet echt? Ik was in de veronderstelling dat die terminals naast elkaar lagen, zoals gewoonlijk het geval is. Bleek dat ik ernaar toe met de bus moest en dat dit ruim 20 minuten zou duren. Help!! Dit kon je niet menen! Ok, blijf rustig keep it cool. Ik dus aangekomen met de trein op KLIA (Kuala Lumpur International Airport) als een gek gehaast naar het busstation. Kom ik daar aan, staat er geen bus. Bleek, uiteindelijk dat ik er gewoon nog ruim 15 minuten op heb moeten wachten!
Ik kwam om 17.45 aan bij het busstation. Gewacht tot 18.05 uur, toen vertrokken. Om 18.25 stopten we op terminal KLL en ik als een gek rennen naar binnen. In de bus, voelde ik m al hangen: Deze ga ik missen. Aangekomen in de incheckhal, zie ik dat mijn balie van de vlucht dicht is. Help, nee! Dat mag niet! Was het enige wat ik kon denken. Ok, focus, wat moet ik nu doen? De desks die open waren hadden rijen en waren de dames druk in de weer. Zag ik in de verte ineens een steuwardes net klaar zijn met haar dienst en inpakken. Ik als een speer naar haar toe, situatie uitgelegd. Zij zei: Je moet een vlucht later nemen en die opnieuw betalen. Baalde hier echt van. Maar ze zei, ga naar de klantenservice, zij kunnen je verder helpen. Dus ik kom daar aan, en leg me situatie uit. En vraag, is het nog mogelijk om de vlucht van 18.50 te nemen. Inmiddels was het al 18.40 uur. Even een belletje, en ja hoor: Het kon nog!!!
Dus ik was zo blij, dat wil je niet weten!! Bleek achteraf dat dit echt een terminal in het mini formaat te zijn. Bij de tassencontrole gooi je je tas erin, zonder laptop apert leggen en schoenen mochten ook gewoon aanblijven. Daarna kom je meteen in de baordingruimte. Dus 20 meter verderop staat al het glas met het zicht op de vliegtuigen. Heel apart, maargoed scheelt weer rennen door de gangen waar ik me op had voortbereid. Uiteindelijk kwam het vliegtuig pas om 18.55 uur. Moest toen nog alle bagage van de passagiers erin worden gegooid en konden wij uiteindelijk om 19.15 vliegen. Gekke werk, maar super blijk met dit geluk bij een ongeluk. (En ik hoor me vader al weer denken: "Hoe krijgt ze 't voor mekaar?")

Om 20.00 was ik al weer geland op Langkawi..
Merkte meteen de relaxte eiland sfeer op en gelukkig totaal geen controles op het vliegveld. Ben zo gaar als n kip van me weekend KL en ben van plan op Langkawi echt te gaan chillen.
Als ik nu terug denk, was KL een hele beleving en zit het nog wel eventjes in me gedachten. Ondanks het vuil en de 3 bedelaars die ik ben tegen gekomen, lijkt de armoede niet groot en denk je snel het valt wel mee (Hollywood boulevard had 3 zwervers op elke hoek van de straat). Maar als ik weer aan me avondje stappen terug denk met al die mooie jonge meiden, die om welke rede dan ook hun geld moeten verdienen door westerse mannen te verleiden tot het verkrijgen van een inkomen: Ja, d'r is hier zeker armoede, wel verstopt achter de mooie gezichten van Maleisische jonge vrouwen.
De penetrante geur op straat van de Durian vrucht, de super moderne gebouwen, het overladen worden met eten, de verborgen armoede van de stad, de gezelligheid boven op het terras van het hostel en de drukte van mensen op straat en in de metro ga ik nu inruilen voor ruimte, rust en relaxen.
Tijdens de taxi rit naar Zackary's Guesthouse, kwamen de strandtenten en restaurantjes een voor een voorbij. Heerlijke sfeer!

Morgen een dag met helemaal niks. Geen inspanning voor mij. Gewoon een scootertje huren en lekker naar het strand!

Welcome to Paradise bed & breakfast

Na 38 uur reizen, eindelijk aangekomen op de plek van bestemming. Blij om hier te zijn, maar helemaal uitgeput van de reis. Het begon allemaal in Eindhoven. Daar heb ik mijn vlucht naar Londen genomen. Vanuit Londen Stansted, met de bus naar Londen Heathrow. Het plan was om misschien nog eventje Londen City in te gaan, maar daar was het uiteindelijk veelste laat voor. Aangekomen op Heathrow moest ik me eventje orienteren. Waar zou ik naar toe gaan? Zag op een gegeven moment een bordje met restaurant. Daar zou vast wel plek zijn om te zitten. En ja hoor, zag al meerdere mensen met backpacks, koffers en tassen en buggy's proberen zo comfortable mogelijk kun eigen space te creeren. Het wachte duurde lang. Ik probeerde in de tussentijd wat te lezen, dutten en schrijven. Maar de vermoeidheid had de overhand. Gelukkig, de zon kwam op rond 5 uur. Tijd om me klaar te maken voor vertrek. Ik verrekte van de honger en was blij dat ik na het inchecken regelrecht in een foodcourt wandelde. Al die geuren, daar werd ik blij van. Muffins, croissants, wafels, taarten enz enz. Hmm, jummy jummy. Na me buik te hebben gevuld met een grote bak thee en een gebakken ei op brood ben ik vertrokken voor vertrek. Bij de gate was het erg druk. De dames van Emirates zagen er super uit. Mooie hoofddeksel met daarnaast hangend een witte sluier. Allemaal droegen ze Chanel nr.?? op hun lippen. Er waren veel afrikaanse mensen en mensen uit India. Hele gezinnen waren op reis. Tijdens het wachten, kijk je maar wat om je heen. Beetje mensen kijken. Maar soms valt je oog dan ineens op iets interessants. Mijn ogen waren gevallen op de schoenen van een Somalische lijkende jongen. Hij was op reis met vader, moeder, 2 jongere broertje en een jonger zusje in de buggy. De merkkleding droop van het hele gezin af. Zou me niets verbazen als moeder zelfs een designer burka droeg. Maargoed, het hele gezin stond al de hele tijd in de buurt van mij. Tot dat er werd omgeroepen dat gezinnen met kinderen als eerste bij de gate moesten staan, liep die jongen langs en zag ik zijn Nikey's. Het waren zwart-witte Air Force, met de afbeelding van Obama's gezicht erop en aan de bovenkant van het nike logo stond in gouden letters het woord 'Chance' geschreven. Deze Afrikaanse jongen, ik denk een jaar of 12, gaf hiermee een boodschap die verder ging dan kleren, maken de man. Gaf mij een goed gevoel om dit te zien. Eindelijk ingestap te zijn op de vliegtuig, viel mij meteen op hoe mooi het eruit zag van binnen. De eerste klas had per stoel een soort capsule achtige kap met flatscreen computer. Zelfs economy class had achter iedere stoel een computertje. Met afstandbediening en touchscreen!! Je kon en via de sateliet honderden kanalen op ontvangen, gamen, keuze uit min honderd film. En wat je keek was dus helemaal eigen keuze. Wat helemaal zo leuk eraan was, was dat het vliegtuig voor en onder een camara had bevestigd. Dus je kon dan via je eigen schermpje meekijken bij het opstijgen/ vliegen en landen. Echt multi-functional. I love Emirates already! Om 18.30 kwam ik aan op Dubai.Dubai is super modern. Dat was al te merken in het vliegtuig, maar ook weer op het vliegveld en buiten. Ik heb afgesproken met Stefan, een uitklasgenoot van Reni. Hij heeft sinds 2 jaar zijn eigen productie bedrijf opgestart in Dubai en woont nog geen 5 minuten van de vliegveld vandaan. We hebben een hapje gegeten en gedronken in een sjieke tent. Zat ik daar met me kleding van de dag ervoor. Maar ach, heerlijk eten met een rood wijntje en een cognacje (hmmm ze hadden Hennesy) achter af. Vergeleken met me vorige tussenstop, geef ik deze een dikke tien. Nu aangekomen in Kuala Lumpur. Met de trein naar het centrum gereden en vanuit daar een taxi gepakt naar Paradise bed & breakfast. Lig met Patricia uit Zweden, Anna en Angel uit Spanje op 1 kamer. Is nu al erg gezellig. Verder nog niks van de stad gezien, behalve me vieuw uit het raam. Morgen lekker hier rond kijken. Nu snel wat eten pakken, douchen en me bed in. Lekker slapen, ik kan niet wachten!!

Eindelijk, de stress is voorbij!

Het is dan eindelijk zover. Ik ben helemaal klaar!! Joepie!

Natuurlijk is het allemaal niet over een leien dakje gegaan. Heb me tas zeker wel 3 keer in en uit gepakt. Zat te twijfelen: Zou ik nou wel een grote koffer meenemen of niet. Begon met groot. Daarna sprak ik Re, die zei weer klein en daarna sprak ik Reni en zei zei weer: Neem groot!! Ik werd gek. Twijfel, twijfel, twijfel.

Toch maar met de grote koffer van huis vertrokken naar Zelhem. Eenmaal aangekomen daar, ging me vader dat ding eens wegen. Het was precies 20 kilo. 5 Kilo eveel, want ik heb een max van 15 kilo. Wat nu te doen? Ik was zo moe van de reis dag, dat ik alleen "het zal allemaal" nog kan denken.
Ik was zo moe van het rennen naar de trein op CS, het net missen ervan, het weinig hebben gegeten en maar uit nood (want ik moest iets warm eten! toch die Vatta-Kapha in mij)een patat oorlog naar binnen hebben moeten werken, het 2,5 uur achter alkaar zitten in de warmte en tussen andere zweten mensen, dat ik het 's avonds aangekomen om 22.30 uur in Zelhem het een beetje had gehad.

Maargoed. Vanochtend weer met frisse moed begonnen. Me pa heeft uiteindelijk een lichtere koffer voor me gehaald,want deze was echt supersize dat ik m haast niet kon tillen ( alle mensen (4 in totaal!) van mijn DH-Zelhem treinreis nog bedankt met het sjouwen ervan!), de helft van me topjes enzo eruit heb gehaald en ja hoor: Hij woog precies 15 kilo! Dit item alweer overleefd.

Nu alleen nog inchecken en het uitprinten van al me geboekte vluchten en reserveringen bij de guesthouses. Even paniek, omdat ik niet wijs werd van het overzicht van de boardingpass van Ryan air. Maar na nader inziens klopte alles. Sjoef! Ook al vast ingecheckt voor morgen, dus alles is nu in orde!

Nu is het half 3, over ruim een half uur vertek ik richting Airport Eindhoven.
Vertrek 19.35 in de lucht en dan begint mijn nieuwe avontuur! Hoop dat ik de 1,5 dag durende reis erna toe overleef. En ben ook erg benieuwd hoe mijn overstap is in Dubai.

Iedereen nog bedankt voor jullie lieve reacties via de mail!
Hoop nog af en toe iets van jullie te horen tijden mijn reis.

Volgende x bericht vanuit Kuala Lumpur!

Nog 3 dagen te gaan.

Wat heb ik zin om weg te gaan.
Reisplan en voorbereidingen zijn rond. Vandaag de laaste reserveringen gelegd voor Maleisië en Bali. Gelukkig dat klaar, voel meteen de stress level dalen!

Wat is nu eigenlijk het plan?
Nou eigenlijk ben ik totaal niet van het plannen. Ik zie het altijd allemaal wel.
Maargoed, omdat ik zoveel wil zien en doen, ontkom je er niet aan.
Dit is mijn schema zoals ik ongeveer denk dat het gaat verlopen. Hoop dat ik het goed heb ingeschat en ik alle tijd die ik op plekken heb, zo intensief mogelijk mag beleven.

Reisplan:
* woe 1 juli naar London
* don 2 juli van Londen naar Dubai
* vrij 3 juli van Dubai naar Kuala.
* Daar blijf ik 2 dagen.
* zon 5 juli vlieg ik naar het eiland Langkawi
* don 9 juli met de ferry naar Penang/ Greorgtown
* zat 11 juli met vleigtuig naar Singapore
* ma 13 juli van Singapore naar YogJakarta
* di 14 of 15de 's nachts reizen naar Malang
* Hier verblijven tot 19 juli en langs kindertehuis in Sukorejo (ligt tussen Surabaya en Malang in)
* 19 juli naar Lombok/ Gilli eilanden
* 25 naar Bali!! Yoga retrait tot 31ste!
* laatse week totaal niks gepland. Dat zien we dan wel. Misschien naar Komodo, misschien terug naar Java, of lekker een week langer op Bali duiken en surfen..
* 10 augustus terug naar London.
* 12 augsutus naar Eindhoven
* 14 augustus weer 1ste werkdag..

Dus tja, das beetje het plan van aanpak. Hahaha, maargoed. Ik zie het wel. Kan zomaar worden omgegooid.

Tja en nu verder, alleen nog me tas. Ligt al een week open in me kamer en gooi er steeds van alles in dat mee moet. Maarja, heb een limiet dus moet heel goed overwegen, wat gaat mee en wat niet? Wel een spijkerbroek mee, of toch niet..? En hoeveel zomerjurkjes zal ik meenemen? Wel een reisstrijkijzer, -fohn en -straightner meenemen of toch die fohn maar hier laten..
Het erge is dat ik niet eens een weegschaal in huis heb. Dus dat wordt nog wat. Moet ik weer intuïtief inschatten. Hoop maar niet dat ik weer net als vorig jaar spul eruit moet gaan halen bij de incheck balie.

Ik moet eerlijk zeggen dat naar mijn idee, ik al veel minder heb hoor dan vorig jaar. En ik heb ipv een grote badlaken en handoek van die speciale backpackers handdoeken en badlaken. Zijn heel compact en nemen wel 3 x zoveel vocht op als een normale handdoek. Ideaal!
Ook heb ik geen winterjas mee en geen 10 paar schoenen.
Vorig jaar had ik zeker de helft van me kleding niet aangehad. Dus ga hier nu maar op bezuinigen dan.
Maar het ergste probleem is... schoenen!!
Vorig jaar had ik 7 paar mee. Waarvan ik ze alle 7 heb gedragen. En tijdens me vakantie nog een 3 paar erbij had gekocht.. Kwam dus met 10 paar terug.

Maargoed, het blijft een lasting dilemma. Wat gaat mee, en wat blijft hier? Tot nu toe heb ik in mijn koffer liggen: 1 zwarte pump, 1 bruine open hak, 1 oude sportschoenpaar en 1 slipper. Zou dit voldoende zijn? Of moeten mijn dichte laarsen ook nog mee? Want ik zie al weer allemaal kleding combies voor me, waarbij dat beter staan dan open schoenen.
Hmmm, denk dat ik hier nog even een nachtje over ga slapen...

Nu maar effe nog m'n beddegoed wassen en de laatste handoeken wegwerken.
Dan ben ik er helemaal klaar voor!

Hoop dat het net zo mooi daar is als op Hawaii!!!

One day left...

Het is nu vrijdag 6 juni, om 7.12 pm.
Nog een dag en ik moet al weer terug naar huis. Wil niet!!
Het is hier zo mooi en chillax om te wonen.

Ik ben nu vanaf 30 juni bij Reni en het voelt net alof ik er woon. De roommates zijn geweldig. Ik heb me hier ook weer een yogacentrum gevonden. Dus ik rij iedere morgen op de Beachcruizer van Sarah (roommate)naar de yoga. Heb ook al een gym gevonden waar Reni en ik 2 keer zijn geweest. En ik ken de omgeving nog beter dan Reni.. hahaha, waar google wel niet goed voor is!

Nou hier een snelle update van de tijd in Hawaii.

Op maandag 19 mei ben ik vertrokken naar Maui.
Maui is zo mooi! En het is niet eens het mooiste eiland van Hawaii.
De eerste 2 dagen hebben we in Laheina overnacht. Dit is echt de uitgaansstad van Maui, maar het is er echt niet zoals in Waikiki. Het is hier nog steeds rustig. Doordat Laheina aan de westkant ligt van Maui heb je hier een hele mooie sunset aan de baby beach.

Kate en ik waren heel erg moe van het reizen met the Ferry. Wij besloten niet te gaan stappen, maar een relaxe locale restaurant op te zoeken.
Uiteindelijk kwamen we bij een mexicaan te recht. Het grappige was dat Kate nog nooit een Taco had gegeten. Toen ze dit melde bij de toonbank werd hier met verbijstering op gereageerd.
Tijdens het bestellen raakten we aan de praat met een very nice lady. Zij bleek limousinedriver te zijn. Samen onze taco's gegeten en geklets over Nederland en Amerika. En natuurlijk over onze coffeeshops gehad. uiteindelijk klaar met eten. Ik kon het niet laten om te vragen of we even in de limo mochten kijken.. met als hoop op een ritje.. En ja hoor, we mochten een tourtje maken downtown. Dat was echt super gaaf.


to be continued...

Eerste week in Hawaii!!!

Vandaag is het mijn eertse dayoff sinds op op de Hawaii eilanden ben aangekomen.
Ik heb spierpijn overal. Omdat het weer hier zo veel beter is heb ik haast geen tijd voor me dagboek gehad, hier een korte impressie.

dinsdag 13 mei

Vandaag was ik aangekomen op O'ahu. Rond 8 pm. Ik heb Jenny ontmoet. Een echte amerikaanse die met een grote plastic-can rondloopt en net zo praat als Rosanne, van die bekende amerikaanse serie. Ze leek er ook wel een beetje op. Samen wat gegeten. Zij was vaker in Waikiki geweest dus ik dacht o dat is wel een goeie om samen op stap mee te gaan. Maar zij wou graag eten bij de burger king, want dit was het goedkoopste en zij was on a low budget. Aangezien ik zo honger had van de vlucht maar daar geten. Maar dit was zeker eenmalig, want dit was natuurlijk niet waar ik naar op zoek was.
Het was ook wel een gewaarwording om een avond met haar rond te hangen. Ik denk dat om dat ik had gezegd dat ik ook on a low badget zat, zij zich verantwoordlijk voelde, als amerikaanse met veel ervaring, dat zij mij alle kneepjes van het goedkoop leven moest leren. Ze legde me alles uit. Neem alles wat gratis is mee, zoals suiker en melk. Vraag altijd om water, want dat is gratis. Koop net zo'n grote plasticcan als haar, en vraag elke ochtend om dit te vullen met heetwater, want dit is gratis. Dan hoef je alleen maar de theezakjes van 40 cent te kopen en de kan de can wel 2 keer mee hervullen.
Ik dacht bij me zelf, ok.. Zo erg low budget zit ik nou ook weer niet. En dan had ik 2 zakjes suiker gehaald bij de selfbedieningsgedeelt en dan schudde ze haar hoofd en zei: "You're not thinking.. You gotta be smart!" En dan ging zij voor een houten roer lepeltje, maar pakte ondertussen wel 8 zakjes thee en een hele hand vol suiker en legde het naast mijn kop neer. "Here this is for u!" En ik dacht echt, ok waar gaat dit over.
Maargoed, blij dat ze de volgende ochtend vertrok uit de room, want werd een beetje nuts van haar. Kan je het voorstellen om met een Rosanne type in 1 kamer te moeten blijven..? Help!

14 mei woensdag
Vandaag Jenny gedacht gezegd. En hello gezegd tegen Saori. Een hele lieve meid uit Japan. Het was zo leuk, want ik was op zoek naar een adres voor een yoga centrum die ik had gevonden op het internet. Bleek dat zij er al 1 keer was geweest. Dat was zo cool.
Vandaag wou ik echt van het weer genieten, want dat had ik niet kunnen doen in LA. Dus op naar het strand. Maar eenmaal op zoek naar mijn spullen, kwam ik erachter dat ik helemaal geen bikini had. Dat was ik nl van plan er een te kopen inLA. Dat was er niet van gekomen, dus eerst maar shoppen dan.
Dat was ook meteen een goed gelegenheid om Waikiki eens goed te verkennen.
Waikiki is heel erg toeristische nn bestaat bijna alleen maar uit grote dure, hotels. Dat is ook te zien aan de shops. Je hebt er alleen maar dure merkwinkels.
GElukkig hebben ze er ook een markt. The International Market. Daar kwam ik een vrouwtje tegen die die speciale jurk verkoopt die je wel in 10 verschillende modellen kan dragen. Nadat ze het bij mij had uitgeprobeert, probeerde ze m natuurlijk aan mij te verkopen. Maar toen ik aangaf dat ikopzoek was naar een bikini en ze hier allemaal rond de 100 dollar waren en ik dus daar me geld aan uit moest geven, gaf ze me een tip. Ze wist een kraampje waar de bikini's rond de 30 dollar waren. Dit was super! Ik heb daar een leuke kunnen vinden en was weer helemaal blij.
Onderweg naar de markt was ik Nugget tegen gekomen. Een surfer dude die feesten aan het promoten was. We raakten in gesprek, omdat ik zijn feest al op het internet had gezien en toen hij hoorde dat ik uit Nederland kwam was de sfeer helemaal gezet. Dit kwam vooral door de bekendheid van de Nederlnadse DJ's. Die avond was er een feestje in de Lotus. en loungebar, met meerdere zalen boven. Leek wel leuk, maargoed ik zag het wel.
Eerst nu genieten van de zon, zee en het strand.
Was ik bijna bij het strand, kwam ik Freddy tegen. Hij was een tour promoter en verkocht allerlei touren rond het eiland. Hij zag er wel leuk uit, maar echt zo'n klassieke afroamerikaanse kledingstyle. Veel te baggy en te wijde shirts. Ik noem het voor het gemak de R.KElly styl.
Hij vroeg me ook voor een feest. Hij had een vlotte babbel en oogte nice. Ik dacht, ach ik zie wel. Iig zijn nummergekrgen voor het geval ik iets wilde gaan doen op Waikiki.
naar 3 uur lopen iendelijk op het stand beland. Voor mijn eigen veiligheid mijn handdoek naast het Baywatch huisje geplaatst, zodat er oog was op mijn spullen als ik in het water lag.
Dit was super relaxd. Het was druk, maar van horen en zeggen was het normaal nog veel drukker.
Eenmaal op het strand kwam ik Nugget weer tegen. We hebben even wat gebabbbeld en heb ook zijn nummer. Want dan kon ik m bellen, zette die mij op de guestlist. Nou das nooit verkeerd. Die moet ik zeker onthouden.
Uiteindelijk niet die avond uit geweest, maar gechilld met Soari en vroeg gaan slapen.

Donderdag 15 mei

Vandaag al om 6 uur wakker. Zo vroeg, doordat het zo licht was. Voelde me energiek, dus was ik maar gaan hardlopen langs het strand. Dat is zo relaxd wanneer het zo rustig is. Het is echt heel peacefull. Daarna terug gekomen in het Hotel ontmoete ik Kate. Een meid uit New Zeeland. Zij was net aangekomen en we raakte in een goed gesprek. Ik had als plan om die dag te gaan chillen en misschien de dagen erna naar Pearl harbor te gaan. Dus uiteindelijk zijn we samen naar het strand gegaan. Hebben we super leuk gekletst. En was het eerste contact gelegd voor de vakantie die we samen zouden doorbrengen.
Ook samen met Saori afgesproken dat we vrijdag ochtend samen naar de yoga gingen. Hier had ik echt super zin in.
Die avond had ik Afgesproken met Freddy. We zouden ergens wat gaan eten. Bleek dat we naar een super sjiek restaurant gingen. Dat was cool! Ik heb voor het eerst een Lobster gegeten! En niet zomaar een, nee een speciale soort (weet echt niet meer welke dat was)en alleen de staarten van de Kreeft. Het was super lekker, de avond was ook heel gezellig. Gehad over toch de verschil in ras en behandeling van mensen tegenover afro amerikanen. Ook verschil in Europa en amerika. Was een intressante ervaring. Dus dat was weer een dag in Waikiki.

vrijdag 16 mei

Vandaag de dag vroeg begonnen met de Yoga. Zo dat was echt een zware les. Super gaaf! HEt was Astanga yoga. Saori heeft zelf al les in Astanga yoga, maar ik doe alleen de hatha yoga. Dat is de basis van de yoga. Dit was yoga voor gevorderden. Ook zit hier veel meer structuur in. Zij hebben sessies van een paar oefeningen achter elkaar. Dit zijn standaard sessies. Zodat als ze lerares zegt we gaan nu de sessie B5 doen, dan weet iedereen wat er komen gaat.
Ik heb op me hoofd gestaan en op me ellebogen. Dat was super cool, nog nooit gedaan.

Die dag verder kan ik mij niet herinneringen. Sorry guys! Life here is good!

Die avond hebben we samen gegeten. Kate, saori en ik. At the international foodcourt. Hier werd ook een Hula dance gehouden, dat was mooi om te zien.
Ook zijn we wezen stappen bij de bar die Nugget ons had gepromoot. Het was wel aardig, maar ook niet super. Omdat de muziek gewoon niet helemaal van nu is. Sommige nummer zijn nieuw, maar de meeste al heel oud. Maar we hebben great fun gehad die avond. Gelukkig dat het ons nik shad gekost.

zaterdag 17 mei

Vandaag hebben Kate, Björn en ik een auto gehuurd en zijn we een roadtrip gaan houden. Dat was zo cool. We hebben gegeten bij een van de beroemde shrimptrucks. Ook hebben we mooie uitzichten gezien. Langs de weg vindt je stranden waar niemand is. We zijn op een surversbeach geweest en de golven waren heel hoog! Je moest echt goed uitkijken in het water, anders werd je tegen het strand aangesmeten! Echt kicke!!

Zondag 18 mei

Vandaag zijn we naar Hanama bay geweest. Samen met Kate, Björn en Katrien. Dit is een bay die bestaat uit een halve krater. En er is een reef waar je heel goed kan snorkelen.
Je zag hier hele grote papagaai vissen, fel gele vissen en toen we verder de zee in zwommen zagen we een wilde schilpad. Dit was zo gaaf! De schildpad was ongeveer een halve meter lang.
Die avond zijn Björn en ik op zoek gegaan naar een mooie zonsondergang, maar we waren te laat. Daarna met alle meiden van de female dorm en Björn gaan eten bij een Mexicaans restaurant, Senior Frogs.
Saori en ik hadden samen 1 hoofdgerecht besteld met een voorgerecht ernaast. Dit bleek een goede keuze, aangezien de porties hier zo groot zijn. Fagita's en vis besteld. Dat was echt heerlijk.
Deze avond niet laat gemaakt, want de Ferry vertrekt om 6 am, dus we hebben weinig tijd over om te slapen.
De wekker ging om 4 uur! dit was echt super vroeg! Help! Maar wel exciting, omdat we nu naar Maui gaan. Joepie!!

Aloha!!!

14 mei

Gisteren aangekomen op O'ahu. Dit is het eiland waar ook de hoofdstad Honolulu ligt.

De afgelopen dagen druk geweest.

Maandag 12 mei was een vage dag. die dag heb ik afscheid genomen van mijn Engelse kamergenootjes. Zij gaan over 2 dagen doorreizen naar Las Vegas en San Fransico. Maar vernaderen nu alvast van hostel zodat ze goedkoop via de hostel shuttle kunnen reizen.

Ik wou graag een wax laten doen bij WAX, salon aan Melrose avenue, maar deze was dicht. Ik had zo'n stuk gelopen dat ik maar de bus nam. De eerst bus ging naar Santa manica b., dat was ok, want daar rijden weer veel andere bussen.
Daar aangekomen had ik super honger gekregen. Wat zou ik gaan eten? Ik had keuze uit sandwiches, burgers, pizza en taco's.
Dan maar een sandwich bijde grill sandwiches op de hoek van Melrose av. en santa monica b.. Uiteindelijk gekozen voor een parboiled terryaki checken sandwich. En ik moet je zeggen, dit was de beste burger die ik tot nu toe heb gegeten. Met veel verse sla en tomaat. Echt heel jummy!!!

Nu de bus terug nemen, maar bleek dat ik per ongeluk de verkeerde genomen. Deze ging richting Hollywood, wat helemaal niet verkeerd was, maar aangezien ik straks ook een yoga class had gepland, was dit toch niet echt de bedoeling.
Maargoed de buurt zag er niet zo goed uit om zomaar uit te stappen, dus ik bleef kijken waar ik een adere busstop zag. Uit eindelijk op Hollywood boulevard uitgestapt. Hier lopen de straten waar de walk of fame, de sterren op de grond, zijn. Ik moet zeggen dat de buurt mij zwaar tegen viel. Helemaal niet glamorous. Veel zwervers die met hun winkelkarretjes rondlopen.
Dus ook deze keer helaas geen foto's van de sterren. Voelde me ok, maar niet om foto's te gaan maken. Wat wel heel cool was, was dat je de grote letterborden met HOLLYWOOD op de bergen kon zien.
En waar ik nog bijer van werd is dat ik een telefoonshop zag! Joepie, eindelijk, want mijn telefoon doet het niet hier, dus wil graag een andere telefoon kopen of een andere simkaart.
De mevrouw was erg vriendelijk en uiteindelijk bleek een prepaid het goedkoopste te zijn. Voor 60 dollar had ik een prepaid opklapbare samsung telefoon met camera en 10 dollar beltegoed. Dit is mijn nieuwe nummer: 828-2512. Het net nummer van the us is 011- en LA is 323-.

Het yoga centrum bleek er dicht in de buurt te zijn, dus dat kwam ook helemaal goed uit.
Bleek toen ik daar aankwam, dat de tijden van de lessen anders waren dat dat ik op het internet had gezien. Dus ik kon helaas geen les volgen. Dat was erg jammer. Wel heb ik informatie meegenomen en wil ik kijken of ik de les van dinsdag ochtend kan halen.
Dus toen moest ik weer terug. Ik was met de 210 bluebus gekomen, via santa boulevard, dus dan denk je als je met de 210 terug gaat dan kom je weer bij het kruispunt met Fairfax, de straat waar het hostel is.
Dus ik neem die bus, bleek dat ik toch in de verkeerde zat. Ik zat wel in bus 210, maar dan naar Crensaw.
Om daar te komen rijdt de bus eerst een heel groot stuk door, Rossmen geloof ik, een soort Beverlyhills. Niemand stapte daar op of van de bus af.
Toen ik ook beter naar de mensen keek, waren het alleen maar afro-amerikanen. Een beetje van die Hollandspoor typetjes.
Dus ik moest kijken waar ik er uit ging stappen, aangezien ik graag terug wou.
Gelukkig had ik me joggings uitfit aan, voor de yoga dus viel ik niet zo erg op als een toerist.
Na 1 kilometer te hebben gereden kwam ik op een groot kruispunt en zag ik de bushalte terug. Hier maar, als enige, uitgestapt en weer de bus terug genomen.
Die bus kwam gelukkig snel en ik was weer redelijk snel terug aan de hollywood boulevard.
Daar nog eens gekeken en uiteindelijk een andere bus genomen. Deze kwam wel op het kruispunt van Santa b met Fairfax. Gelukkig! Nu alleen nog 200 meter lopen en ik was weer thuis.
Na 15 minuten eindelijk aangekomen. Nu alleen nog lopen. Het valt echt op dat je bijna niemand ziet lopen langs de weg. Alleen schoolgaande jongeren en arme mensen. Maargoed ik loop daar dus en kom ineens eenhele cool uitziende kapperszaak tegen. Het zag er wel cool uit en ik dacht, dan maar een nice haircut voor vandaag.
Maar een bob laten knippen, maar een lange. Dus niet opgeschoren. Wil me haar denk ik toch lang laten groeien. Check hun site op: shortysbarbershop.com

Die ochtend hadden ik nog met Amy en Carolyn afgesproken om vanavond in down town te eten. Nu ik een telefoon had die het deed kon ik ze bellen.
Helaas lukte dit die avond niet. En was het ook al laat geworden. Rond 19 uur gaat de zon onder en het was 7.15 pm. Best laat om in mijn eentje naar downtown te gaan. Balen!!!
Maargoed, om de hoek was een groetenwinkel. Uiteindelijk daar maar een verse ananas gehaald en 2 appels en blueberrys. Hmmm lekker!!! Ik had toch al die dag eeen hamburger op, dus al vlees kooldydraten gegeten. Nu alleen nog groenten of fruit. Allebei best, heb er weinig van gegeten de laatste tijd.

Op dinsdag 13 mei ben ik vertrokken naar Honululu.
Om 15 uur vertrok mijn vlucht. En op werd om 12.00 uur opgehaald.
Het inchecken ging zo vluch, dat ik binnen 10 minuten al in de hal stond. Ze hebben nl een service, voor mensen met 1 bagage koffer. Voor 2 dollar wordt je meteen buiten ingecheckt en wordt je koffer zonder te wegen ingenomen. Ik vond het prima. want er stond nl helemaal geen rij. Voor het eerst in me leven was ik een keer vet ruim op tijd voor een vliegtuig! wel 2 uur van te voren al helemaal ingecheckt! Joepie!.
Na te hebben gechillt in een nagemaakte roadhouse, waar ik echt super heerlijke spicy garnalen taco's heb gegeten. zat ik om 15.00 uur op het vliegtuig.
Helaas niet bij het raam, maar naast 2 oudere mannen.
De een sprak nauwelijks Engels en kwam ws uit Japan of China. De andere was een Amerikaanse man die zijn moeder naar Hawaii bracht. Met hem heb ik kunnen kletsen over Nederland, USA verkiezingen en mentaliteit. Hij was gezellig en slimme man om mee te kletsen. Hij wenste dat hij mij kon voorstellen aan een neef van hem, die was ook single, 27 en had ook geen haast om een gezin te stichten. Hij wist zeker dat wij zouden klikken. Moest er erg om lachen!

Ik ben om 7.15 pm aangekomen op O'ahu en was om 8 pm in mijn hostel.
Dat was snel, aangezien ik 20 minuten op mijn koffers heb moeten wachten en ik als laatste uit de busshuttle stapte. Eerste gingen alle koppels en rijke mensen eruit, zij verbleven in de dure torenhoge hotels van dit eiland.

Ik nu heb ik me ontbijt op en ga ik eens checken wat ik ga doen.
Vanochtend vroeg wakker, en het was bewolkt. Dus me nog maar effe omgedraait.
Het is nu hier 11.17 uur en de zon begingt te schijnen!!! joepie, voor het eerst deze vakantie!! Dus misschien vandaag maar effe chillen on the beach. Ik ben hier tot zaterdag. Dan ga ik of per vliegtuig of per boot naar Maui. Dat is ongeveer 50-60dollars. Daar moet het super zijn.
Vanavond ga ik langs de yoga hier: http://www.yoga-hawaii.com/index.html

Kijken hoe het hier is. Nou doei!

Ben nu aan het ontbijten. Ik was al vroeg op vandaag hier in Waikiki. En ik heb die standbeeld gezien, die ik Reni had gewezen op het internet. Dus als je een kijkje wilt nemen:

Zon, zee, strand en spierballen

11 mei

Vandaag werd ik om 9 uur al wakker. Ik kon niet meer slapen. Er zat zoveel in mijn hoofd, dat ik maar bedacht een dagboek bij te gaan houden. Je neemt zoveel indrukken in een korte tijd op, en je kan het aan niemand kwijt. Dat is echt heel raar. Ook het feit dat, sinds dat ik weg ben geweest, ik geen woord Nederlands meer heb gesproken. Help ik mis het!! Hahaha! Nooit gedacht. Ik begin al helemaal in het Engels te denken. En ik ben nog maar 3 dagen weg!

Het weer is eigenlijk al vanaf het begin matig. Er zijn veel wolken in de lucht en de wind in fris. Dus ik heb nog geen kleurtje kunnen krijgen, balen!!
Vandaag was het weer wel zonnig, maar alleen de wind was fris. Op naar Venice beach.

Het was best een hele reis met de bus, omdat het zondag was en er geen rechtstreekse verbinding is.
Venice beach ligt ten zuiden van Santa Monica Beach. En Santa Monica beach ligt ten westen van Melrose Avenue. Wij zijn uiteindelijk naar Santa Monica beach gegaan met de bus en gaan wandelen langs het strand naar Venice beach.
Het was koud, omdat de wind zo fris was. Het uitzicht op het strand was cool. Je zag ondanks het matige weer nog steeds veel mensen sporten.
Ik vond Santa Monica beach wel lijken op Scheveningen. Het heeft ook een pier en een boulevard. Alleen hebben ze hier geen strandtenten, alleen maar hotels.
Vandaag het ik mijn eerste fastfood meal gegeten! Hamburger met frietjes! Ik wordt wel helemaal gek van alleen maar taco’s, grill, hamburger en pizza tenten.
Morgen ga ik downtown wat eten. Daar is veel beter eten te vinden in de buurt Little Tokio.

Na 1,5 uur lopen kwamen we eindelijk aan in Venice beach. Hier was het erg druk. Er stonden veel kraampjes op de boulevard met mensen die probeerde hun spullen te verkopen. Ook waren er veel mensen die de aandacht trokken met hun muziek, artwork en excentrieke gezichten.
Het viel mij ook meteen op dat deze mensen erg arm waren. Mensen hebben al hun hebben en houden in een winkelwagen en zien er erg onverzorgd uit. Ik zag zelfs een man gewoon drugs snuiven aan zijn kraampje. Dan denk ik: Ja, op die manier krijg je natuurlijk geen klanten!
Kwamen we eindelijk bij de famous workout plek, was deze helemaal leeg. Dat was echt balen, helemaal gelopen voor de musculairs, zijn deze nergens te bekennen. Stom zeg! Nou aangezien we ook erg moe waren zijn we maar weer op huis aangegaan. Dit was nog even uitzoeken hoe de weg terug moest, maar gelukkig kan je hier ook bussen aanhouden net als taxi’s. Dit is ons nu al 3 keer gelukt! Wel heel lief kijken hoor, maakt ws. hun dag weer goed, aangezien de meeste chauffeurs erg chaggie zijn.
Om 9 pm waren we thuis, doordat we nog een paar blokken moesten lopen. Gelukkig organiseert het hostel elke dag free meal. Vandaag was dat tortilia met kip. Dus we konden meteen aanschuiven.
Vanavond zouden we misschien nog gaan stappen, maar we waren eigenlijk alle drie super moe. Toch had ik wel zin om te gaan, maar aangezien Amy en Carolyn niet gingen, besloten om ook niet te gaan.
Dat bleek ook een goed idee, want zodra m’n lichaam me bedje voelde viel ik in een diepe coma.

Clubbin baby!

10 mei

Vandaag werd ik wakker om 10 am. Mijn lichaam voelde helemaal gebroken. Ik had in mijn hoofd om naar de Golden Bridge Yoga center te gaan, maar mijn lichaam schreeuwde om meer rust. Dus doorgeslapen tot 11.30. Gelukkig lagen mijn kamergenootjes ook nog in de een diepe coma, dus dat kwam mooi uit. Om 11.30 gaan douchen en gelukkig is het ontbijt hier van 8 am tot 12. Dus ik kon nog steeds ontbijten. Een groot aantal keuze aan gekleurde cereals en toast or wafel.
Vandaag wil ik graag naar Downtown area.

Na wat navraag ben ik op de bus 10 Downtown gestapt. Bij de busstop kwam ik een Filippijnse vrouw tegen. Zij dacht dat ik ook Filippijnse was en heb eventjes met haar staan kletsen. In de bus viel het mij op dat ik op de eerste helft van de reis alleen maar Aziatische mensen zag. En na de helft stapte alle Aziaten uit in de Thai area en stapten de Latino’s in.

Ik stapte te laat uit. Ik had moeten uitstappen bij First street. Maar kwam uit bij de Thirt street.
Dit was helemaal niet erg, want na even rond te hebben gekeken bleek ik voor de Central Market te zijn uitgestapt. Dus was erg cool. Veel groente, fruit en vis was er te koop. Ook veel Chinese kruiden. Het was er erg druk. Ik had mijn foto camera bij me om de mooie indrukken die ik hoopte te doen vast te leggen. Toch voelde ik mij er niet op m’n gemak om hier mijn Nikon camara tevoorschijn te halen. Dit dus ook niet gedaan. Wel erg jammer, want ik zag er erg mooie gezichten.
Na door de markt te zijn gelopen kwam ik uit op Broadway. Hier waren veel winkeltje van Latijns Amerikanen. Het was een soort Kruiskade. Erg druk en gezellig.
Ik moest nog shampoo hebben, want die had ik niet meegenomen. Dus even een soort van drogist in. Het was geen echte drogist zoals wij die kennen, want ze verkochten er alleen verzorgingsproducten, maar geen medicijnen. Ik schrok echt van de prijzen hier. Alles is hier zo goedkoop!! Ik heb uiteindelijk 2 verpakkingen van 2 Maybeline Volume express Mascara gekocht. Één verpakking van 2 stuks was maar 9 dollar, zeg maar 6 euro, dus 3 euro per stuk. Terwijl bij ons zijn die dingen rond de 18 euro per stuk zijn!!! Dus nu kan ik minimaal voor 2 jaar verder.

Na was rondvragen ben ik naar het MOCA (the Museum Of Contemporary Art) gelopen. Dit was makkelijk te vinden.
Er was werk te zien van Lawrence Weiner en Allan Kaprow.

Ik had die ochtend met de Engelse meiden afgesproken om die avond weer wat te spreken. Het hostel zou die avond voor een free meal zorgen.
Dus die middag ben ik om 17.50 weer terug gegaan naar het hostel. Gelukkig had ik een klein boekje met de kaart van het centrum. Deze kwam heel goed van pas. En de straten zijn erg recht toe, recht aan. Dus je kan niet makkelijk verdwalen.
Onderweg kwam ik allemaal Aziatische kleine restaurantjes tegen. Dat zag ik echt allemaal lekker uit. Ik ga hier zeker terug komen, aangezien ik vanavond al heb afgesproken om te gaan barbecuen bij het hostel.
Tijdens het wachten op de bus, toch maar een foto gemaakt van het mooie uitzicht op de torenhoge wolkenkrabbers. Omdat het weekend was, was het centrum erg rustig trouwens. Ik denk dat ik maandag nog een keer terug kom.
In de bus terug had ik weer aanspraak met een man in een beveiligingspak. Hij dacht dat ik van mijn werk kwam. Hahaha! Tuurlijk, daarom heb ik ook een fotocamera om me nek hangen.

Om 7.30 pm zouden we met zijn alle vertrekken naar een ander hostel. Daar was een barbecue. Het eten was super lekker. Ze hadden ook een bandje, a la de Red hot chillie peppers. Ze waren best cool. Maar wij bleven niet lang, aangezien wij het plan hadden om te gaan stappen aan de Santa Monica Boulevard.
Om 9 pm een bus terug genomen. Want we gingen het uitgaan leven hier eens verkennen.
De Engelse meiden gaven aan dat de alcohol erg duur was in de clubs, dus voor vertrek een fles rasberry Smirnoff gekocht. 1 liter voor maar 3,75 dollar. Lang leve LA.
We zijn met de cab gegaan. Die zijn hier heel goedkoop. We hadden ongeveer 10 minuten gereden, voor maar 12 dollar. Het grappige was dat de chauffeur de engelse meiden totaal niet verstond. Ze hebben namelijk een beetje een noordelijk accent. Bizar dat hij mij nog beter verstond dan de Engelse meiden. Hahaha!
Uit eindelijk uit gestapt aan de Santa Monica boulevard. Hier waren een aantal bars/ clubs op een rij. We zijn naar de club met de beste, luidste muziek gegaan. Dat was de club Eleven. Dit bleek uiteindelijk een bar voor gays en lesbiennes te zijn. Blote mannen aan de bar die de mannen aan het verleiden waren. En een salsa optreden van een danseres om de meiden daar gek te maken.
De sfeer was wel heel relaxed en we hebben wat gedronken en gedanst. De Carolyn en Amy zijn echte drinkers. Vooral bier gaat er goed in. Dit is echt grappig om te zien. Daarnaast hebben we veel sjans van dames gehad, en ik moet zeggen er zaten echt hele mooie Latin meiden bij.
Wat opvalt is dat het hier de normaalste zaak is dat er niet wordt gerookt inde clubs. Iedere club heeft een soort terras met van die verwarmingspalen. Hier kan je dan heen gaan als je wilt roken. Super relaxed, komt je tenminste niet stinkend thuis.
Wat ons erg tegen viel, was dat de club al om 2 am ging sluiten. De drankjes werden je letterlijk uit je handen genomen en er werd je verzocht om naar the exit te gaan.
Gelukkig bleef iedereen nog een tijdje op de stoep voor ons staan. We kwamen daar Ro, ??? en ??? tegen. Twee sexy meiden en een jongensachtige typ. Hun vertelde dat standaard regel is dat er geen alcohol mag worden geschonken na 2 am. Dit geldt voor heel LA. Maar ze gaven ons een tip. Er waren een paar “after hour clubs” die nog open waren. Er werd alleen geen alcohol geschonken. Dit tot grote teleurstelling van mijn Engelse gezelschap. Ik vond het wel ok. Had genoeg op en had wel zin in een house club.
De club heette King King. Het was er best rustig (niet zo rustig als laatst in de 22 te Doetinchem…), maar de sfeer was er erg goed. De meiden van de vorige club waren er ook.
Verder kennis gemaakt met een leuke gast. Hij zegt een danser te zijn en voor bekende artiesten te hebben gedanst, oa Madonna. I’m playing it cool, maargoed dansen kan die wel. We hebben wat gekletst en gedanst. Aan het einde van de avond nummers gewisseld. Misschien morgen naar een Deep, een bekende club waar house Dj’s draaien.
We zien het wel. We houden contact.
Caralyn en Amy vonden het raar dat ik geen afscheid (lees: had gezoend of meer..) van hem had genomen. Toen ik zei dat we in Nederland gewoon: Doei of dag! zeggen als je afscheid van iemand neemt moesten we er erg om lachen. Die Engelse meiden hebben echt aparte gewoontes.
Uiteindelijk hebben de Ro, Mar and Gigy ons naar huis gebracht. Dit was super cool van ze, we houden contact.
Uiteindelijk om 4.30 gaan slapen. Morgen naar Venice beach!! Ook wel “muscle beach”genoemd.

LA, here i come!!!

Vrijdag 9 mei

Vandaag ben ik aangekomen om 7 pm LA time. Dat is dus 4 uur in de nacht.
Na een vlucht van 17 uur. En wat voor een vlucht.. Ik heb het overleefd in me eentje!!! Was best wel spannend hoor..

De vlucht is redelijk goed gegaan. Ik had al via het internet ingecheckt, dus ik hoefde er niet meer 3 uur van te voren aanwezig te zijn, maar goed aangezien Ag haar verjaardag vierde die avond en 'het' héél erg gezellig was had ik maar weinig slaap gehad. De wekker ging om 7.30 en om 8.30 vertrokken we naar schiphol.
Bij schiphol aangekomen bleek dat mijn koffer 1,5 kilo te zwaar was. Hierdoor moest ik mijn bagage weer herindelen, wat allemaal wat meer tijd koste.
Toch op tijd het vliegtuig gehaald, ik zat er om 10.30 in. Om 10.55 vertrok in in de lucht.
Er waren 2 dingen tijdens de vlucht die me erg vermoeide. Als eerste de controles. Héél irritant. Ik ben in het totaal op schiphol zeker 4 keer gecontroleerd, met hele ondervraging wat ik kom doen, waar al mijn spullen vandaag komen tot wat voor een werk in doe. Denk je dat het over is, wordt het in Amerika nog erger. Daar werd ik zeker 5 keer ondervraagd, ik heb mijn vingers moeten scannen en mijn gezicht. Daarna werd ik er nog eens uitgepikt om nog een hele check up achter bij de douane te krijgen. Ik was er echt helemaal van geïrriteerd. De man zei dat het een random pickorder was, maar de vragen die hij me stelde vermoedde ik dat dit niet helemaal zo was. Hij moest weten waar Sukorejo lag ook moest hij weten waarom ik in Egypte was geweest. Hij checkte letterlijk alles in al mijn tassen. Dit hield in dat mijn koffer-inhoud er niet meer uitzag. Ik had het gevoel alsof er op mijn voorhoofd "terrorist" stond geschreven.
Maargoed, met een beetje sarcasme en bijdehante opmerkingen was het ook wel weer een ervaring. Na wat navraag blijkt dat je op de internationale borders van Amerika geen rechten hebt als passagier. Dus ze kunnen alles met je doen wat ze willen. Verdenken ze je van bolletjes dan krijg je gewoon een inwendig onderzoek. Had ik snel moeten haasten om mijn next flight te nemen, dan had ik gewoon pech en zou ik mijn vlucht missen. Niks leek te wijken voor de bescherming van het land tegen “indringers”. Maargoed ik heb het overleefd.

Daarnaast heel irritant als je een stop hebt in Philladelphia waar nog eens weer een andere tijdszone is. Je raakt er echt helemaal van door de war.
In Philly heb ik 2,5 uur gewacht. Het was er super grauw en donker weer. Het vliegtuig had ook vertraging door het slechte weer. Op dat moment voelde het nog alsof ik juist terug van vakantie was gekomen en de zon achter me had gelaten, terug naar een donker en grauw kikkerlandje.. Maar het tegendeel was waar.
Wat wel leuk was, was dat er meteen de Amerikaanse koolhydraten je tegenmoet kwamen. Hoe kan je zo veel caloriën nou weerstaan?!! Donken Donuts, Americaanse saladbars, snackbars, hoddogs en pizzaria’s waar je een slice het voormaat van 15 bij 20 cm is.
Pluspunt was ook dat ik op de vlucht van Philly naar LA alleen zat, waardoor ik mijn benen kon stetchen en zelfs nog kon liggen slapen. De crew deed er totaal niet moeilijk over.

Maargoed na 30 minuten te hebben gewacht op mijn koffer moest ik op zoek gaan naar een airport shuttle. Je had een soort rotonde waar alle uitgangen van de verschillende gates uitkwamen en om de 150 meter de zelfde busstops. Er waren 3 verschillende stops, maar goed welke moet je nemen. Ik stond bij de busstop waar de privé shuttles van de verschillende hotels van LA stopten. Ik was al 2 keer op en neer gelopen en had het een beetje gehad.
Maar gelukkig was daar José. Een Mexicaanse buschauffeur die me wel wou helpen. Ik mocht met zijn bus meerijden tot aan de juiste stop. Dit scheelde mij weer 100 meter lopen. Hij was super vriendelijk. Ik moest meteen aan Danny de Vito denken, want hij had de zelfde vrolijke look on his face. Hij was zo vriendelijk dat ik meteen zijn nummer kreeg. Voor het geval dat ik hem misschien nodig had. Ik heb het maar vriendelijk aan genomen, maar ik was er meteen van overtuigd dat ik José die dag voor het laatst zou zien.
Ik hoopte dat de plek, die ze via de mail zeiden dat er zou zijn, er nog steeds was. Ik was zo moe en had echt geen zin om nog verder te gaan zoeken.

Uiteindelijk was ik om 9.30 pm aangekomen en ingecheckt. Na het opmaken van mijn bed, had ik super honger gekregen. Dus maar effe de buurt verkennen. Ik vrouw van de receptie vertelde me dat er 150 meters verder op een sandwich bar was die 24 uur per dag open was. Ze zeggen dat alles zo groot is hier, nou dat begon al meteen bij het zien van de auto’s. Heel veel grote auto’s, allemaal polished en blinkende velgen. Zo ook mijn sandwich. De tonijnsalade zat er letterlijk 3 centimeter dik op. En de sla en tomaat net zo. Ik moest meteen aan Hayat denken, die zou er heel blij mee zijn. Ik kreeg het niet op, maar tot de helft. De andere helft heb ik moeten weggooien. Erg zonde.

Uiteindelijk om 0.30 am gaan slapen. Na te hebben gemaild dat ik veilig ben aangekomen.

’S Nachts mijn kamergenoten ontmoet. 2 meiden van Birmingham. Caralyn en Amy. Zij kwamen net terug van het uitgaan. Dit was een korte kennismaking, daarna weer gaan pitten.